Blog

Relevante artikelen in de pers

Topfit voor de baas

Werkgevers zijn gebaat bij fitte werknemers. Dat is immers beter voor de productiviteit en het beperken van ziekteverzuim. Dus laten werkgevers steeds vaker medewerkers ontstressen, bieden ze sportabonnementen aan en schrappen ze vette hap uit de kantine. Een goed idee of getuigt het van te veel bemoeizucht?

Monique Evers

Drie keer in de week om 9.15 uur staat in de kantine van folie-leverancier Tredegar Film Products in Kerkrade ‘Bewegen met David’ op het programma. Een kwartier lang doen werknemers, gewoon in hun werkkleding en in de baas zijn tijd, bewegings- en ademhalingsoefeningen. Zo moeten ze ontstrest raken. Geheel vrijwillig komen hier vaak zo’n tien werknemers op af.
David is David de la Rambelje. Hij is bij Tredegar verantwoordelijk voor de gezondheid en veiligheid van de 85 werknemers. Vorige week werd het bedrijf uitgeroepen tot vitaalste bedrijf van Limburg. Ruim vier jaar geleden besloot Tredegar te investeren in de gezondheid van zijn mensen.
„Ik ben eerst met iedereen een-op-een gesprekken gaan voeren. Wat willen ze? Waar hebben ze behoefte aan? En wat bleek? Ze willen meer bewegen, minder stress en wat meer aandacht voor hun persoonlijke leven. Zo ontstond Bewegen met David. Het management vraagt nu vaker hoe het met iemand gaat, ook thuis en we bieden gesprekken aan met vertrouwenspersonen”, legt De la Rambelje uit.

Diëtiste

Een gezonde lunch, sta-bureaus, thuis werken, een rookvrije werkplek, een fitnessabonnement, een cursus stoppen met roken en soms zelfs een bezoek aan een diëtiste. De werkgever doet er van alles aan om zijn personeel fit en gezond te houden. Deels omdat de wet hem daartoe verplicht, deels omdat hij er baat bij heeft. Een fitte werknemer is productiever, meldt zich minder vaak ziek en is ook op oudere leeftijd nog goed inzetbaar.
De een noemt het goed en aantrekkelijk werkgeverschap, de ander vindt dat het de werkgever niets aan gaat of hij rookt of sport. Dat is een privékwestie.

Gevoelig

Het is een gevoelig onderwerp. Iemand die rookt of te dik is, kan immers een uitstekende werknemer zijn. De meeste werkgevers zeggen dan ook pas in actie te komen als het werk er onder lijdt. Maar verder heeft de werkgever in principe niets te zeggen over de leefstijl van het personeel.
Toch moet hierover veel meer discussie komen tussen werkgever en werknemer, vindt het Centrum voor Ethiek en Gezondheid. Het stuurde daarover deze maand een brief aan de ministers Lodewijk Asscher van Sociale Zaken en Edith Schippers van Volksgezondheid.
Werkgevers moeten vooral op een positieve manier naar hun werknemers kijken, zegt Harrie Lindelauff van de vakbond FNV. „Werkgevers klagen al snel dat ze te veel moeten doen voor het personeel, maar ze hebben natuurlijk wel steeds vaker te maken met mondige werknemers die zeggen waar ze behoefte aan hebben. Als ze verstandig zijn, doen ze hun medewerkers een aanbod: een cursus stoppen met roken is beter dan zeggen dat ze maar buiten in de kou moeten roken. Uiteindelijk draait het om de vraag: kijk je als werkgever naar het geld of kijk je naar de medewerker.”
Wim Weijnen, directeur van de Limburgse Werkgevers Vereniging schetst een veranderende tijd. Werknemers blijven niet meer veertig jaar bij dezelfde baas, organisaties worden steeds platter dus komt er meer verantwoordelijkheid bij de werknemer te liggen. „Daarom moet je het personeel een eigen financieel rugzakje geven. Kan die daar een opleiding van betalen, het zwangerschapsverlof en een sabbatical. Of iemand sport of gezond eet, is privéterrein maar als bij iemand de ogen dichtvallen op het werk mag je daar als werkgever best iets van zeggen. Als werknemer heb je natuurlijk wel de plicht om fit op het werk te verschijnen. Een arbeidscontract is niet vrijblijvend en een bedrijf is geen filantropische instelling.”

Mensen zouden best wat vaker in de spiegel mogen kijken, zegt Weijnen. „Zich afvragen wat wil ik, wat kan ik en wat moet ik daarvoor kunnen? Werkgevers hebben de plicht de mensen te zeggen als een doel niet haalbaar is. Dat kan als je een goede werksfeer hebt waarin je samen iets opbouwt. Als het goed is weet je als werkgever waar de ambities van je mensen liggen.”
David de la Rambelje van Tredegar vindt dat je de werknemer vooral in zijn waarde moet laten. Je biedt als werkgever allerlei gezonde dingen aan en geeft advies. Daarmee houdt de bemoeienis wat hem betreft wel op. „Je hoopt dat het opgepikt wordt en zich als een olievlek onder het personeel verspreid.”

Kikkers

Voor het saamhorigheidsgevoel heeft Tredegar de earthday, een soort heisessie in het leven geroepen. Op zo’n dag sjouwen de werknemers, van alle rangen en standen, door bijvoorbeeld de Bemelergrubbe om er kikkers te redden, kuilen te graven en bomen te zagen. Voor het hele gezin is er een safetyday waar iedereen allerlei veiligheidsoefeningen kan doen en van silo’s kan abseilen. Alles draait om samenwerken en om bewustwording, zegt De la Rambelje. „We werken hier in ploegendiensten en het allerbelangrijkste is dat er geen ongelukken gebeuren. Een gezond leven draagt bij aan minder vermoeidheid, frustratie, overbelasting en zelfoverschatting. En zorgt dus voor veiligheid.”
Hoe anders is het nu om te werken bij Tredegar? De la Rembelje: „Wij laten de mensen nu meer meedenken en een eigen inbreng leveren. De werknemers voelen zich daardoor serieus genomen. We voelen ons vaak één grote familie. En…er wordt veel meer gelachen.”

bron: De limburger, 27 oktober 2016

Schrijf een reactie.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *